Топ 10 Дестинации

За да ја разбереш денешницата неминовно треба да се навратиш на тоа толку споменувано минато. Треба да зачекориш од почетокот за да стигнеш до крајот. Треба да го осознаеш првиот чекор за да ги осознаеш сите оние кои подоцна ќе ги направиш, да разбереш што било и што е сега. Сето тоа на крај ќе те одведе до спознанието дека многу лесно и минатото и иднината може да станат дел од твојата сегашност.

Пелистерскиот масив е дел од планината Баба, во југозападна Македонија. Прогласен за национален парк во 1948 година поради природните реткости кои се среќаваат во него: моликовите шуми - реликт од терциерната флора, гранитните карпи и неговиот морфолошки релјеф, а посебно глацијалниот релјеф во алпскиот дел од планината.

Секој од нас иако бескрајно ја сака иднината, сака да погледне и во минатото и да го почувствува неговиот мирис да го чуе неговиот звук. Секоја камен од дворот на овој објект, секоја врата која се отвара пред нас ги чува звуците на минатото и на иднината. Во своите пазуви ги чува вековите и приказните за долгото постоење. Ги знае сите приказни и несебично ги подарува на секој оној кој сака да ги чуе.

Секој објект си има своја приказна која се предава од генерација на генерација. Нејзината вистинитост никој не ја проверува затоа што приказните се за да се прераскажуваат. Единствената неодгатната приказна за оваа Саат Кула е приказната за 60.000 те илјади јајца кои турската власт ги собрала од населението за да бидат искористени за нејзината изградба, за да биде поцврста и поотпорна.

Наутро во центарот на градот, крај кејот на реката Драгор четири големи железни порти го отвораат светот на убавината. Луксузот повикува од секој дуќан. Свилата, срмата и други  скапоцени ткаенини се обвиткуваат околу телото, го дотеруваат, го стокмуваат.
Навечер се затвораат ги чуваат и кријат во своите пазуви убавините, богатството.
И така секој ден до денес.......      

Ако само пред неколку децении тргнеше од Дрвен Пазар до Ат Пазар, тесните камени сокаци ќе те одведеа низ триесетина чаршии. Секоја од нив одзвонува со свој посебен звук со свој посебен глас. Студенилото на каменот заменето со топлиот збор на  мајсторите - мајтапчии и калфите - досетливи. Постари и помлади, совети и поуки.

Звукот на камбаната одекнува низ воздухот и ја растреперува душата. Се радува на новите животи и жали за оние кои веќе поминале. Се радува и плаче. Одекнува како вековен дамар на градот. Делумно вкопана во земја црквата Св. Димитрија е сведоштво за досетливоста и мудроста на нашиот неимар.

Во близина на мостот каде луѓето не се разминуваат туку застануваат да поразговараат, во близина на мостот кој понекогаш дели различни светови и судбини тука денес по којзнае кој пат се сплотува минатото и сегашноста.

Во срцето на Широк Сокак стои тивко и смирено. Облеана во сонце без збор, но гордо, трае исправена кон небото, кон Бога. Ги топли душите го шири божјиот збор. Утешува и лечи, едноставно милува. Само вербата во Бога, во Исус Христос може да дава толкава сила.

Изградена врз темелите, сопствени и туѓи, стои моќно и непоколебливо во центарот на градот. Скоро петстотини години ги покрива тајните на минатото и исто толку години ги слуша молитвите за иднината.
Христијанска и муслиманска, моја и твоја, заедничка... Длабоко во темелите цркви, а високо кон небото џамија. Сино и бело во внатрешноста, сино и бело кон небото.