Top Destinations

Archaeological Site - Heraclea Lyncestis

heraclea

За да ја разбереш денешницата неминовно треба да се навратиш на тоа толку споменувано минато. Треба да зачекориш од почетокот за да стигнеш до крајот. Треба да го осознаеш првиот чекор за да ги осознаеш сите оние кои подоцна ќе ги направиш, да разбереш што било и што е сега. Сето тоа на крај ќе те одведе до спознанието дека многу лесно и минатото и иднината може да станат дел од твојата сегашност.

Штом го направиш првиот чекор низ тесните улички на Хераклеа под твоите нозе ќе се распостели историјата и минатото. Името на Хераклеа Линкестис неминовно го навраќа секој од нас со векови назад, во периодот на IV век п.н.е. кога овој град е основан од страна на Филип II. Наоѓајќи се на најзначајната сообраќајница од тоа време, Виа Игнација (via Egnatia), Хераклеа станува и најважна нејзина станица во регионот.

Ваквиот нејзин статус неминовно влијае и врз нејзиниот брз развој што е сосема очигледен не само од историските извори туку и од материјалните остатоци на денешниот локалитет.

Секој камен секој постамент обвиен со својата мистичност го носи бремето на минатото. Ги напластува врз себе и хелинистичкото време но и римскиот период. Ги испреплетува и ја создава единствената вистина за овој град каде наизменично се среќаваат градби од едно или друго време, каде се издигаат столбови и се протегаат мозаици.

Портикот од судницата (крај на III век) во кого стојат статуите на доброчинителот и првосвештеникот на Хераклеа - Тит Флавиј Орест, статуата на богинката на правдата и судбината - Немеза е првата градба која ќе ве дочека при прошетката низ Хераклеа. Водоводната мрежа (почетокот на IV век ) која се наѕира при секој следен чекор низ улицата не води и до Термата (почетокот на IV век) со своите три простории. Тие ќе прозборат за една друга, секојдневна димензија на човековото живеење за квалитетот на живот и за грижата за сопственото здравје и хигиена.

Но жителите на овој град не се грижеле само за овој свој земски живот затоа што тие сепак биле многу повеќе духовни битија. Нивната вера кон Бога, кон Христа, особено доаѓа до израз преку востановувањето на Хераклејската епископија и градењето на христијанските храмови. Малата Базилика со своите скромни димензии е само еден од христијанските храмови кој ви ја отвара душата и полека ве води во Големата Базилика, крај Крстилницата, но и во останатите простории на оваа импозантна градба. Подните мозаици присутни во базиликите како да се надоврзуваат на оние од Епископската резиденција и исполнети со илјадници ситни камчиња поставени во совршена хармонија ја плетат мозаичната приказна за христијанството и претставуваат своевидна оддишка на внатрешниот, духовен живот на населението. Претставите на подземниот и небескиот свет спротивставени на крволочноста на земскиот свет како да се трудат да ја одгатнат тајната на животот. Животот и смртта, доброто и злото, како вечни опоненти, длабоко се чувствуваат и во Театарскиот комплекс. Следјќи ја конфигурацијата на теренот неговиот архитект успеал целосно да ги вкомпонира дванаесетте редови на седишта, почесната ложа, скената (scaenae) и оркестрата и да ја доведе оваа градба до степен на совршенство.

Восхитот од театарските претстави го заменува ужасот од венаторските борби, борбата на човекот со ѕверот, која се одвива токму тука, на оваа иста арена. Тоа ги растревожува душите на посетителите и им предизвикува морници.

Суровоста на борбата, крволочноста на ѕверот и реките од крв, пролеани за време на овие борби, не можеле да ги измијата и исчистат, ниту водите од градската чешма која се наоѓа во непосредна близина на Театарот. Таа со својот непрекинат жубор единствено можела да ја раскажува оваа приказна повторно и повторно, и повторно ...

Текст: Мери Стојанова

НУ Завод и Музеј Битола

If you want to understand the presence it is inevitable to go back to the past. You should walk from the beginning if you want to reach the end. You should acknowledge and understand the first step so you could understand the once that you are supposed to make, to understand what it was and what it is now. All that at the end will bring you to the knowledge that the past and the future very easy, can become a part of your presence.

National Park - Pelister

pelister

Пелистерскиот масив е дел од планината Баба, во југозападна Македонија. Прогласен за национален парк во 1948 година поради природните реткости кои се среќаваат во него: моликовите шуми - реликт од терциерната флора, гранитните карпи и неговиот морфолошки релјеф, а посебно глацијалниот релјеф во алпскиот дел од планината.

Моликата е петтоигличестиот бор кој расте на само неколку делови од Балканскиот полуостров. На Пелистер се наоѓа и ендемската пелистерска качунка. Убавината на пределот ја збогатуваат и дивите животни:мечка, волк, дивокоза, елен, дива свиња, зајак, неколку видови орли, срна, еребици, црвеноклуната чавка и ендемичната македонска пелагониска пастрмка.

Посебна убавина на паркот му даваат планинските езера: Големото (на висина од 2218 м) и Малото езеро (2280 м). Високо на небото се издигаат стрмните врвови Пелистер(2601 м), Ветерница (2420м), Муза (2351 м), Ржана (2334 м) и Грива (2198м).

Националниот парк се карактеризира со многу природни феномени, со невообичаени структурни белези, специфична геолошка конструкција, несекојдневна планинска вегетација, поволни хидрографски услови, како и со специфични климатски услови кои придонесуваат за комплетирање на ова природно богатство.

Паркот се протега на површина од 1500 ha, на надморска висина од 700 до 2601 метри. За туристите посебно интересна е туристичко-рекреативната зона чии пространства спаѓаат во 2-та категорија на природни вредности со посебни природни карактеристики и убавини, што може да се користат за одмори и рекреација. Тука спаѓа зоната -"Голема Ливада" и зоната "Нижо Поле". Најголем украс на паркот се двете езера т.н. Пелистерски очи: Големо езеро и Мало езеро, кои Пелистер го прават уште повеличествен и туристички попривлечен.

The Park is located in the south-western part of the Republic of Macedonia, on the northern side of the Baba massif.

Museum - Bitola

музеј

Each of us, even though we endlessly love the future, wants to look into the past and to feel its scent and to hear its sounds.

Every stone in the courtyard of this object, every door that opens in front of us preserves the sounds of the past and those of the future. In its bosom it protects the centuries and the stories about the long existence. It knows all of the stories and unselfishly gives them to anyone that wants to hear them.

Museum Bitola - Permanent Exhibit

postavka_th

Its appearance marked the beginning of the greatest process of the social economical revolution and the beginning of the creation of the modern world. The large number of sites settlements, today better known as "tumbi" shows us that Pelagonia in the Neolithic Age was densely populated. Velushka Tumba, Tumba Porodin, Tumba Opticari, Gurgur Tumba, Tumba Karamani, in their cultural layers hide material remains of the life of Neolithic man, his social organizing and cultural shaping, the evolution of which continually developed.

According to the cultural values the Neolithic here is known under the name of the Velusina-Porodin cultural group.

Museum Bitola - Old City Room

gradska_th

On an area of 30 m2, as separate, adapted premises in the central part of the southern wing of the building, we can see the presentation of a townhouse room.

This presents the artistic decorations and decorations of the walls of the interior of Bitola's houses from the beginning of the XX c. Besides the main goal, which is to present the decorative ambient of Bitola's houses, a reconstruction of the interior of a town room has been made, bringing to life the colorfulness of the borders, rosettes, corner decorations and cartouches.

Namely, this room represents the ambient of a Bitola town house from the period of the National Renaissance

Museum Bitola - Memorial Room of Mustafa Kemal Ataturk

ataturk_th The very first presentation in Bitola's Museum connected to the famous statesman, the father of modern Turkey, Mustafa Kemal Attaturk, dates from 1978, with the promotion of the first exhibition of photos, documents and facsimiles presenting the life and activities of the great Turkish reformer. As it is known, he graduated from the military high school (Mektebi askeri idadi) in 1899. At that time the high school was housed in the building built for that purpose in 1848 and known as the old Bitola Barracks, where now we have the present day building of the Bitola Museum.

Clock Tower

Саат кула

Every building has its own story that is passed from one generation to the other. Its truthfulness is never checked because the stories are supposed to be narrated. The only unsolved story about this Clock Tower is the story about the 60.000 eggs that the Turkish administration collected from the population, so they could be used for its building, so it could be firmer and stronger.

The sounds of the bells, the music, are spread through the air, through the small park filled with beauty. New loves, new sympathies are woven into its base, because it is the only one who knows how the secrets are supposed to be kept.

A wonderful but simple story isn’t it?

Bezisten (Covered Bazaar)

bezisten

In the morning, in the centre of the city near the banks of the River Dragor, four big metal doors open to the world of beauty. A luxury calls out from every store.

Silk, gold thread and other precious fabrics wrap around the body, shrouding the body.

In the evening the doors close down, keeping and hiding in its bosom the beauties, the richness...

And so on day after day, till today….

Old Bazaar

Пазар

Only a few decades ago if you walked from the Wood Market (Drven Pazar) to the Horse Market (At Pazar), the narrow stone paved streets would lead you through 30 markets. Each of them echoed with a special sound. The coldness of the stone clanged with the warm voices of the masters - jokers and their helpers - witty. The older and younger, advices and instructions.

Church St. Dimitrija

Св. Димитрија

The sound of the bells resounds through the air and flutters the soul. It rejoices to the new lives and mourns about those that passed by. It rejoices and cries. It echoes as a century-old vein of the city. Partly dug in the ground this church is a witness of the wit and cleverness of our masters.

If we could only look back through history, and if we could unravel the secrets of the past we will come to a lot of surprises.

More Articles...

Македонски (Macedonian)